Pan profesor Jan Miodek po raz kolejny porusza temat często pojawiający się w związku z korzystaniem z poczty elektronicznej. W skrócie: zaczynając oficjalną wiadomość e-mail do naszego zwierzchnika czy osoby starszej wiekiem lub stopniem (urzędnika, dyrektora, szefa, nauczyciela itp.) nie stosujemy zwrotu „Witam”, gdyż jest on właściwy w użyciu przez gospodarza witającego gości u siebie. Najwłaściwszym zwrotem jest zawsze „Szanowny Panie, Szanowna Pani, Szanowni Państwo”. To, choć brzmi bardzo oficjalnie i „sztywno”, będzie zawsze właściwe. Jak zakończyć? Standardowo: „Z poważaniem”, „Z wyrazami szacunku”. Jak mówi profesor Miodek: „Nigdy za dużo uprzejmości”. I jeszcze jedno: PS piszemy bez kropki! 🙂
Tag: język polski
Frazeologizmy związane z ogniem i płomieniem
Ogień
bać się jak ognia – bardzo się czegoś bać
dolewać oliwy do ognia – rozdrażniać kogoś zirytowanego, pogarszać sytuację
igrać z ogniem – nadmiernie ryzykować
ogień namiętności – bardzo intensywna namiętność
na pierwszy ogień – najpierw, na początek
sztuczne ognie – fajerwerki
zimne ognie – niewielkie fajerwerki w formie podpalanego pręcika
słomiany ogień – krótkotrwały zapał
wystrzegać się jak ognia – unikać czegoś
upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu – załatwić dwie sprawy przy jednej okazji
wziąć w krzyżowy ogień pytań – intensywnie kogoś przesłuchiwać
Płomień
stanąć w płomieniach – zapalić się
płomień miłości – fala uczucia
płomienne uczucie – uczucie intensywne, namiętne
Konsumpcjonizm i konformizm – diagnoza dzisiejszych czasów
Konsumpcjonizm – postawa polegająca na nieusprawiedliwionym rzeczywistymi potrzebami oraz kosztami ekologicznymi, społecznymi czy indywidualnymi zdobywaniu dóbr materialnych i usług bądź uznawaniu tej konsumpcji za wyznacznik jakości życia (lub za najważniejszą, względnie jedyną wartość).
Konformizm (łac. conformo – nadaję kształt) – zmiana zachowania na skutek rzeczywistego bądź wyobrażonego wpływu innych ludzi. Podporządkowanie się wartościom, poglądom, zasadom i normom postępowania obowiązującym w danej grupie społecznej.
Od słowa do słowa i gry gramatyczne
Twarda spacja – przydatny skrót
Kiedy za pomocą edytora tekstu tworzymy wypowiedź, oprócz poprawności językowej i sensownej treści wypowiedzi ważna jest też estetyka pracy. Dlatego dobrze widziane jest pisanie w taki sposób, by na końcu wiersza nie pozostawiać osamotnionych jedno- lub dwuliterowych wyrazów (niesamodzielnych części mowy – spójników i przyimków).
Większość ludzi radzi sobie z tym, jak umie. Większość po prostu wciska ENTER. Ale uwaga! Jeżeli do przeniesienia tych wyrazów użyjemy samego klawisza ENTER, pozbędziemy się problemu, ale tylko powierzchownie. W przypadku ponownej edycji tekstu (dopisania, zmiany szerokości marginesów lub wielkości czy rodzaju czcionki), tekst nam się „rozjedzie” i zmuszeni będziemy wszystko poprawiać.
Twarda spacja w programach Word i Pages
Aby ustrzec się przed tego typu wpadką, należy sięgnąć po bardzo przydatny skrót, zwany twardą spacją. Pozwala on w niewidzialny sposób spoić wyraz niesamodzielny z samodzielnym, by nie ulegały one rozłączeniu np. na końcu linijki. Twardą spację w Wordzie stosujemy poprzez użycie kombinacji klawiszy CTRL+SHIFT+SPACJA. Na Macu sprawdzi się skrót CMD+SHIFT+SPACJA. Jeśli podejrzymy białe znaki, zobaczymy, że zwykła spacja zaznaczona jest kropką, a twarda – kółeczkiem (w programie Pages jest to kółko z kropką:
Twarda spacja w Google Docs
Używając Google Docs niestety zmuszeni jesteśmy za każdym razem wstawiać znak specjalny o kodzie U+00A0. Niestety nie ma skrótu klawiszowego, który by nam w tym pomógł. Jednak, by oszczędzić czas, można skopiować ten symbol i po napisaniu całego tekstu wstawić go tam, gdzie jest taka potrzeba.
Chociaż używanie tego znaku wymaga przyzwyczajenia się albo ponownej edycji już raz napisanego tekstu, warto rozważyć jego stosowanie. Czasami stosowanie twardej spacji może zaoszczędzić wielu nerwów osobom, które wierzą, że enter lub dziesięć spacji to dobre rozwiązanie, a później weryfikują swoje zdanie 😉
Ps. Autorka wpisu bardzo by chciała, żeby ten skrót działał w edytorze jej strony, jednak nie działa, dlatego wszelkie i, na, do, z, w pozostać muszą na końcu linijki… 😦
Co to jest sylaba?
Sylaba to część wyrazu, której ośrodkiem jest samogłoska. W każdej sylabie może być tylko jedna samogłoska:
- do – ma – tor
- ka – wa – ler
- mi – nu – ta
Jeśli jednak zdarzy się, że w sylabie znajdują się dwie samogłoski, to najpewniej tą drugą będzie „i”. W takiej sytuacji samogłoskę „i” traktujemy jak zmiękczenie:
| mi – mi – ka si – ni – ca mi – li – metr | „I” jest jedyną samogłoską w sylabie, jest zatem pełnoprawną samogłoską i ośrodkiem tej sylaby. |
| mie – nie sie – mię nie – bie – skie | „I” nie jest jedyną samogłoską w sylabie, pełni więc tylko funkcję zmiękczenia. Ośrodkiem sylaby jest inna samogłoska. |
Bardzo ciekawą sytuacją jest, kiedy mamy obok siebie dwie różne samogłoski i trudno zdecydować, czy znajdują się one w jednej sylabie, czy też tworzą dwie osobne zgłoski. PRzykładem może być słowo „neutralny”. Jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, jak podzielić to słowo na sylaby, nie mają sami językoznawcy:
Język polski 