Tren VIII – treść i opracowanie

Tren VIII opracowanie budowa klamrowa pierscieniowa podmiot liryczny

Tren VIII – interpretacja

Podmiot liryczny zwraca się do zmarłej Orszuli. Jej odejście sprawiło, że dom wydaje się pusty. Chociaż jest pełen ludzi, panuje w nim cisza i przygnębienie. Za życia dziewczynka, chociaż malutka, wnosiła mnóstwo energii. Śpiewała, była gadatliwa, biegała, rozweselała ojca i matkę, przytulała się do każdego domownika. Teraz, po jej śmierci, dom jest smutny i pusty. Nikt nie potrafi się śmiać, nic nie daje radości. Widok każdego kąta sprawia ból i żałość, zaś serce podmiotu lirycznego na próżno szuka swojego dziecka i pociechy.

Tren VIII – środki stylistyczne

  • Metafory:
    • wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim – jej odejście sprawiło, że dom wydaje się pusty
    • z każdego kąta żałość człowieka ujmuje – każde miejsce przypomina o tragedii
    • serce swej pociechy darmo upatruje – nic nie może przynieść pocieszenia ani przywrócić zmarłego dziecka
  • Epitety:
    • wielkie pustki, droga Orszulo, myśleniem zbytnim, uciesznym śmiechem, szczere pustki
  • Porównanie, będące równocześnie antytezą:
    • pełno nas, a jakoby nikogo nie było
  • Powtórzenia:
    • tyś za wszystki mówiła, za wszystki śmiewała, wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegała
    • nie masz zabawki, nie masz rozśmiać się nikomu
  • Personifikacja:
    • serce swej pociechy darmo upatruje
  • Kontrast – zestawienie dwóch różnych elementów w celu podkreślenia różnicy pomiędzy nimi. W „Trenie VIII” kontrast zastosowano poprzez ukazanie pustego, pełnego smutku domu po śmierci Orszulki, z domem pełnym gwaru i radości w czasie, gdy żyła.
  • Budowa klamrowa (inaczej zwana pierścieniową) – przywołanie na początku i końcu utworu takiego samego lub podobnego obrazu. W „Trenie VIII” jest to obraz pustego i smutnego domu, w kontraście do wspomnienia o radości i zabawie, jaką za życia wnosiła Orszulka.

Sprawdź swoją wiedzę o Trenach, klikając poniżej: