Dobra pani – streszczenie

Bohaterowie:
Helka – osierocona pięcioletnia dziewczynka przygarnięta przez bogatą panią Ewelinę
Janowa i Jan – ubodzy krewni Helki mający kilkoro własnych dzieci
Wicio, Kaśka, Marylka – dzieci Janów
Ewelina Krzycka – zamożna kobieta sprawiająca wrażenie dobrej i szczodrej
Czernicka – służąca pani Eweliny, niegdyś również przez nią przygarnięta
Włoch – adorator pani Eweliny, muzyk spotkany podczas podróży do Włoch
Elf – piesek pani Eweliny

Miejscem akcji jest miejscowość Ongród.

„Dobra pani” – streszczenie szczegółowe

Janowa, żona mularza, przyprowadziła do pani Eweliny Krzyckiej Helkę – pięcioletnią osieroconą dziewczynkę. Jej rodzice zmarli (ojciec spadł z rusztowania, zaś matka zachorowała śmiertelnie na cholerę) i przez jakiś czas mieszkała u Janów, krewnych jej ojca. Jednak teraz los dziecka miał się odmienić – przygarnięta miała zostać przez dobrą panią Ewelinę. Kobieta nakazała swojej służącej, pannie Czernickiej, by wykąpała i ubrała dziecko oraz zaczęła przygotowywać jej nową garderobę.

Janowa, wracając do domu, przed każdą napotkaną osobą chwaliła niezwykłą dobroć pani Krzyckiej. Zaś w dworku pani Ewelina była zachwycona śliczną Helką, która wykąpana i ubrana w delikatne tkaniny wyglądała jak cherubinek. Wydawało się, że wygląd dziecka jest dla jej nowej opiekunki bardzo ważny – włosy Heli nawet do snu były specjalnie układane, a pościel malowniczo drapowana dookoła jej głowy.

Pani Ewelina wspominała moment, gdy zobaczyła dziewczynkę – wcześniej zdawało jej się, że „tak pusto i nudno na świecie, czuła się tak samotną, taki grobowy chłód ją ogarniał. Już, już zastygnąć, zestarzeć, w martwą apatię lub w ciemną melancholię wpaść miała, gdy oto Opatrzność dowiodła jej raz jeszcze, że czuwa nad nią, że wśród najgłębszej nawet niedoli ufności w czuwanie to tracić nie należy”. Helka sprawiła, że pani Krzycka znów poczuła się żywa i młoda. Piękne chwile zmąciła niespodziewana sytuacja: pani Ewelina zirytowała się zachowaniem piska Elfa, który domagał się jak zwykle pieszczot. Kazała pannie Czernickiej zabrać go do garderoby.

Dobra pani dokladne streszczenie szczegolowe elf

Pani Krzycka miała o sobie bardzo wysokie mniemanie. Uważała się za osobę szlachetną, dobrą i pomagającą: „Żądza czynienia dobrze była jedną z najżywiej drgających strun jej ducha. Dobroczynność sięgała w niej stopnia namiętności i wiele, wiele razy w życiu przynosiła jej uciechy moralne zastępujące szczęście, którego nie zaznała nigdy”. Zajęła się dobroczynnością i w dzielnicy dla ubogich zobaczyła na progu chaty Helkę. Dziecko wydało się jej prześliczne, akurat w zabawie przybrało malowniczą pozę, zaś fakt, że było sierotą, wydał się kobiecie bardzo poetyczny. Postanowiła przygarnąć dziewczynkę.

Kolejne trzy lata Hela spędziła w towarzystwie pani Eweliny, która poświęcała jej każdą chwilę. Bawiła się z nią, śpiewała jej francuskie piosenki i uczyła tego języka, wpajała, czym są dobre maniery. Była bardzo zadowolona z rozwoju dziewczynki, którą wszelkie możliwe zbytki szybko zmieniły. Hela stała się wrażliwa na piękno, uwielbiała luksusy, jadła tylko wykwintne dania i nosiła najdroższe ubrania. Zdarzało się nawet, że kręciła nosem na coś, co nie spełniało jej wysokich standardów. Zaś pani Ewelina była zachwycona swoją podopieczną, uwielbiała ją przytulać i całować, były nierozłączne w dzień i w nocy. Po trzech latach sielanki pani Krzycka, tęskniąca za ciepłymi Włochami, chciała pokazać Heli ten piękny kraj. Postanowiła połączyć interesy i przyjemność i wyjechać na kilka miesięcy do Italii.

Po powrocie do Ongrodu, na powitanie pani Krzyckiej i Helki przybyla Janowa. „Wszystkie twierdziły jednogłośnie, że panienka bardzo urosła. Istotnie, Helka dosięgała
wieku, w którym dziewczątka nabierają szczególnej i harmonię kształtów ich nadwerężającej długości nóg. Długie, cienkie te nogi, przybrane w bardzo ciasne i wysokie kamasze, czyniły ją trochę niezgrabną. Regularny owal jej twarzy nadwerężył się też nieco przez lekkie wychudnięcie, będące zapewne skutkiem długiej podróży; odkryte ramiona jej były chude i czerwone, śliczne dziecko zaczęło przedzierzgiwać się w niezgrabnego podlotka, którego jednak rysy zapowiadały przyszłą piękność młodej dziewczyny”.

Helka nie zapomniała o swojej dalekiej rodzinie – przekazała drobne prezenty dla dzieci Janowej – Wicia, Kaśki i Marylki. Pani Ewelina zaś była smutna. Wieczorem skarżyła się pannie Czernickiej, że ma z Helą kłopot. Mówiła, że w trosce o jej edukację chciałaby ją gdzieś wysłać, gdyż nie zamierza przyjąć do domu guwernantki. Jednak w dalszej rozmowie przyznała, że chodzi o coś innego niż edukacja – zachowanie Helki ją denerwuje, dziewczyna nie jest już rozkosznym dzieciątkiem, urosła i zmienił jej się charakter. Rozpieszczenie dziewczynki przez Krzycką teraz nie jest powodem do rozczulenia, a niezwykle irytuje. W pewnym momencie panna Czernicka napomknęła, że być może niedługo pani Ewelina będzie przyjmowała odwiedziny przystojnego włoskiego muzyka, którego poznała podczas jego występu. Te słowa wywołały w pani Krzyckiej niezwykłe ożywienie. W kolejnych dniach pani Ewelina często zauważała ni stąd ni zowąd, jak bardzo zmieniła się Hela.

Dobra pani streszczenie szczegolowe odmiana pani Krzyckiej Helka

Opinia o zachowaniu Helki było prawdą. Dziewczynka, która przyzwyczaiła się do ciągłego zainteresowania, przytulania i całowania, odczuwała odmianę swej opiekunki i reagowała smutkiem oraz złością. Początkowo tylko dąsała się, mając nadzieję na odmianę uczuć swojej opiekunki, jednak z czasem, nadal będąc ignorowaną, zaczynała być nieznośna – krzyczała, uderzała w klawisze od fortepianu, ale jej zachowanie przynosiło efekt odwrotny od zamierzanego – pani Krzycka denerwowała się jeszcze bardziej.

Pewnego wieczoru, podczas jednej ze scen, jakie urządziła Helka, zapowiedziano wizytę gościa – muzyka artysty z Włoch. Mężczyzna spędził z panią Eweliną wspaniały wieczór, lecz pani Krzycka usunęła dłoń przed jego pełnym czułości dotykiem. Intymną chwilę zmąciła bowiem Hela, pełnym przerażenia i żałości spojrzeniem wpatrując się w swoją opiekunkę. Po kilku dniach pani Ewelina zawołała Czernicką i nakazała jej zrobić to samo, co Elfowi:

Dobra pani dokładne streszczenie szczegolowe Czernicka Hela do garderoby

W garderobie Czernicka, niczym baśń, opowiedziała Heli historię pani Krzyckiej. Sama Czernicka miała piętnaście lat, miała niebawem wyjść za mąż za chłopaka z sąsiedniej chałupy i wieść proste szczęśliwe życie, gdy pani Ewelina ujrzała ją w niedzielnym świątecznym ubraniu, gdy niosła dzban malin. Wzięła ją od rodziców, mówiąc, że da jej edukację, los i szczęście. Jednak po pewnym czasie znudziła się dziewczyną – pojawił się hrabia, który zajął myśli dobrej pani. Dziewczyna poszła do garderoby i stała się służącą Krzyckiej. Straciła swoją szansę na szczęśliwe życie – jej opiekunka uzależniła ją od siebie, czyniąc powrót do rodzinnego domu niemożliwym. Wkrótce się okazało, że hrabia jest żonaty. Pani Ewelina poszła się wyspowiadać (było to w Paryżu), lecz obdarzyła uczuciem zakonnika. Na pocieszenie Krzycka kupiła sobie piękną kolorową papugę. Traktowała ją jak swoją papużkę nierozłączkę. Gdy ta jej się znudziła, poszła do garderoby, zmarniała i zdechła. Powodem odrzucenia papugi był piesek… W tym momencie bystra Helka wiedziała już, że chodzi o Elfa, a po nim była dziewczynka, która także została odesłana do garderoby.

Minęło pół roku od ponownego wyjazdu pani Krzyckiej do Włoch. Helka została oddana z powrotem pod opiekę rodziny Janów. W ich chacie było brudno i ubogo. Dzieci biegały boso, wszyscy jedli zacierkę z jednego garnka, a ściany były zakopcone. Hela, wciąż odziana w poszarpane już eleganckie ubrania, czas spędzała przy piecu. Całe dnie spędzała na przeglądaniu swojego kuferka z pustymi pudełeczkami po kosmetykach. Janowa martwiła się, że dziewczynka ledwo je. Gdyby nie kawałek mięsa przygotowywany tylko dla niej co drugi dzień, umarłaby z głodu. Dzieci Janów, które nie rozumiały marazmu i tęsknoty Helki, czasami jej dokuczały. Pod wieczór Jan otworzył list od pani Krzyckiej z pieniędzmi na utrzymanie swojej dawnej podopiecznej. Pełna nadziei dziewczynka myślała, że pani coś o niej pisze, jednak jej nadzieje były płone.

Wieczorem, pomimo chłodnej marcowej pogody, ubrana w potargany lekki atłasowy kaftanik, Hela poszła do ogrodu ongrodzkiego domu pani Eweliny. Spotkała tam pieska Elfa, tak samo stęsknionego za dawną opiekunką jak ona. Dziewczynka przemawiała do pieska, który jedyny rozumiał jej uczucia. Oboje byli odrzuceni, zapomniani, sponiewierani. Tęsknili do dawnego życia, do pani Eweliny i uczuć, jakimi ich tak długo obdarzała. Około północy przemarzniętą dziewczynkę znalazł mularz Jan.

Dobra pani streszczenie zakonczenie

By sprawdzić, jak dobrze znasz treść „Dobrej pani”, kliknij poniżej: